Dziga Vertov'un 1929 yapımı 'Man with a Movie Camera', sinema tarihinin en etkili ve deneysel belgesellerinden biridir. Film, Sovyetler Birliği'ndeki bir kentin (başta Kiev, Moskova ve Odessa) bir günlük yaşamını, omzunda kamerasıyla dolaşan bir operatörün gözünden kaydeder. Ancak bu, sıradan bir belgesel değildir; Vertov, 'Sinema-Göz' (Kino-Eye) kuramını somutlaştırarak, gerçeği olduğu gibi değil, kamera aracılığıyla daha derinden kavranabilir bir şekilde göstermeyi amaçlar.

Film, kesmeler, hızlandırılmış çekim, çift pozlama, dondurulmuş kareler ve split-screen gibi sayısız yenilikçi tekniği kullanır. Bu teknikler, fabrikaları, sokakları, ulaşım araçlarını ve insanların günlük ritimlerini, mekanik bir dansa dönüştüren dinamik bir montajla birleştirilir. Oyunculuktan ziyade 'gerçek insanlar' ekranda yer alır, ancak Vertov'un kamerası ve özellikle Mikhail Kaufman'ın muhteşem görüntü yönetimi, onları sıradanlıktan çıkararak şiirsel bir kompozisyona dönüştürür.

'Man with a Movie Camera', sadece bir şehir portresi değil, aynı zamanda sinemanın kendisine dair bir manifestodur. Film sık sık kendine döner, kameramanı, editörü (Vertov'un eşi Elizaveta Svilova) ve izleyiciyi sinema yapma sürecinin bir parçası haline getirir. Bu meta-anlatı, onu zamansız bir başyapıt yapar. Görsel bir senfoni niteliğindeki bu film, sinema dilinin sınırlarını zorlaması, belgesel ile avangard sanatı birleştirmesi ve izleyiciye saf bir görsel deneyim sunması nedeniyle mutlaka izlenmelidir. Sinemanın ne olduğunu ve neler yapabileceğini anlamak isteyen herkes için vazgeçilmez bir temel eserdir.