Guillermo del Toro'nun yönetmenlik koltuğuna oturduğu ilk film olan Cronos (1992), sıra dışı bir vampir miti sunuyor. Film, 16. yüzyılda bir simyacı tarafından yaratılan ve dört yüz yıl sonra antikacı Jesús Gris tarafından keşfedilen gizemli bir mekanizmanın etrafında dönüyor. Bu 'Cronos' cihazı, kullanıcısına gençlik ve ölümsüzlük vaat ederken, beraberinde kanlı bir bağımlılık ve karanlık bir dönüşüm getiriyor.

Federico Luppi'nin canlandırdığı yaşlı antikacı Jesús Gris, cihazın sırrını çözdükçe fiziksel olarak gençleşmeye başlar, ancak insan kanına karşı dayanılmaz bir iştah geliştirir. Ron Perlman'ın oynadığı zengin ve acımasız iş adamı Angel de la Guardia ise bu cihazı ele geçirmek için her yolu denemektedir. Del Toro, geleneksel vampir hikayelerinden farklı olarak, ölümsüzlük arzusunun ahlaki ve bedelsiz olamayacağını, bu arzunun insanlıktan çıkarma pahasına geldiğini ustalıkla işliyor.

Cronos, sadece bir korku veya fantastik film değil, aynı zamanda yaşlanma, ölüm korkusu ve insanın kırılganlığı üzerine derin bir dramatik anlatı sunuyor. Del Toro'nun imzası haline gelen gotik görsel estetik, detaylı set tasarımı ve mekanik cihazlara olan ilgisi bu ilk filmde de kendini gösteriyor. Film, izleyiciyi güzel ve ürkütücü olanın iç içe geçtiği bir dünyaya davet ediyor.

Meksika sinemasının bu önemli eseri, yönetmenin daha sonraki başyapıtları Pan'ın Labirenti ve Şeklin Suyu'nun habercisi niteliğindedir. Performanslar, özellikle Luppi'nin naif ve trajik portresi, filmin duygusal çekirdeğini oluşturuyor. Cronos'u izlemek, sadece sürükleyici bir hikaye değil, aynı zamanda modern bir sinema dehasının doğuşuna tanıklık etmek demektir. Fantastik türün sevenleri ve del Toro hayranları için kaçırılmaması gereken bir başlangıç filmi.